كج بودن محور زمين و به وجود آمدن فصل ها

فصل های زمین

فصل ها به خاطر تفاوت فاصله زمین از خورشید در طول سال به وجود نمي آيند (اين تفاوت ها به شدت كم است). فصل ها نتيجه كج بودن محور زمين هستند.

 

زمين يك بار در سال به دور خورشيد مي گردد. ولي چهار فصل در زمين به وجود مي آيد و درازي شب ها و روزها در هر فصل متفاوت است. اين تفاوت را كجي محور زمين باعث شده. محور زمين خطی فرضي است كه قطب هاي شمال و جنوب را به هم وصل مي كند. اما محور زمين مستقيم از بالا به پايين كشيده نشده. بلكه با حدود 23.45 درجه در مقايسه با صفحه مداري كج شده. اين كجي و حركت زمين به دور خورشيد باعث تغيير فصل مي شود.

 

درابتداي پاييز نيمه شمالي زمين به شكل كج از خورشيد رو برمي گرداند. در نتيجه نور خورشيد به شكل كمرنگي بر سراسر نيمه شمالي زمين گسترش پيدا مي كند و نيكره شمالي زمستان را تجربه مي كند. در همان زمان نور خورشيد به شدت روي نيمه جنوبي زمين مي افتد كه در حال گذراندن تابستان است. در ابتداي بهار، زمين به شكل كج به سمت ديگر خورشيد رو مي كند. حالا نيمه شمالي زمين به جانب خورشيد كج شده. نور خورشيد به شدت روي نيمه شمالي زمين مي افتد و نيمكره شمالي تابستان را تجربه مي كند. در همان زمان نور خورشيد روي نيمه جنوبي زمين كه زمستان را مي گذراند، كم شدت تر است.

 

به اين ترتيب موقعي كه قطب شمال به سمت خورشيد كج مي شود بخش شمالي زمين تابستان است با روزهاي بلند و شب هاي كوتاه. بعد از شش ماه زمين به سمت ديگر خورشيد حركت كرده است. نيمه شمالي حالا نسبت به خورشيد كج شده است و بخش شمالي زمين روزهاي كوتاه و شب هاي بلندي دارد.

 

اين كج بودن محور، به ما چهار فصل سال يعني بهار، تابستان، پاييز و زمستان را داده. چون محور كج شده، بخش هاي مختلف زمين در زمان هاي مختلف به جانب خورشيد جهت گيري مي كنند.

 

تابستان گرم تر از زمستان است. چون اشعه خورشيد در طول تابستان نسبت به زمستان در يك زاويه مستقيم تر به زمين مي رسد و همچنين به خاطر اين كه در تابستان روزها خيلي طولاني تر از شب ها هستند. در طول زمستان، اشعه خورشيد با زاويه زياد به زمين برخورد مي كند و روزها خيلي كوتاه هستند. اين تأثيرات ادامه نتايج كج بودن محور زمين هستند.

 

مدار زمين كاملاً گرد نيست. زمين در ابتداي پاييز اندکی به خورشيد نزديك تر است (زمستان در نيمكره شمالي) و در ابتداي بهار دورتر است. در ابتداي پاييز زمين در 91.4 ميليون مايلی يا 147.1 ميليون كيلومتري از خورشيد قرار دارد و در ابتداي بهار 94.5 ميليون مايل يا 152.1 ميليون كيلومتر از خورشيد فاصله دارد. اين تفاوت فاصله در مقایسه با گرم شدن و سرد شدني كه به خاطر كج بودن محور زمين به وجود مي آيد تأثير خيلي كوچك تري در ايجاد فصل ها دارد.

 

انقلاب تابستاني و زمستاني

 

انقلاب زمستاني در شروع زمستان كه كوتاه ترين روز سال است رخ مي دهد. انقلاب تابستاني نیز در شروع تابستان كه بلند ترين روز سال است رخ مي دهد. که این امر به دلیل زاویه محور دوران زمین به دور خود، نسبت به سطح مدار گردش زمین به دور خورشید است.

 

اعتدال بهاري و پاييزي

 

اعتدال بهاري و پاييزي روزهايي هستند كه طول روز و شب مساوي است. دو اعتدال سالانه موقعي رخ مي دهد كه خورشيد، استوا را به شكل صليب قطع مي كند.

 

اعتدال بهاري با شروع بهار در نيمكره شمالي و شروع پاييز در نيمكره جنوبي رخ مي دهد. اعتدال پاييزي با شروع پاييز در نيمكره جنوبي و شروع بهار در نيمكره جنوبي شكل مي گيرد.

مطالب جدید

این صفحه را در گوگل محبوب کنید